|
| Zając na łące |
Bardzo ryzykowny jest zakup zajęcy hodowanych wyłącznie w chowie klatkowym, bez przyzwyczajenia ich do życia w naturalnych warunkach. Gdy takie szaraki zostaną wypuszczone na wolność bezpośrednio z
klatek, są w 40% skazane na pewną śmierć już w pierwszych tygodniach. Dlatego, tak ważne jest aby zające przed sprzedażą znalazły się w
specjalnej zagrodzie w celu adaptacji, aby mogły przyzwyczaić się do warunków naturalnych, jakie czekają je na wolności. Na terenie adaptacyjnym zające mają zapewnione doskonałe warunki do utrzymania odpowiedniej kondycji, mają zapewnioną odpowiednią dietę dzięki której po kilku tygodniach są przystosowane do samodzielnego pobierania pokarmu, który występuje w naturalnych warunkach.
Każdy, kto jest zainteresowany zakupieniem szaraków, powinien dokładnie sprawdzić czy zające przechodziły proces adaptacyjny. Można samemu się o tym przekonać, jeśli potencjalny hodowca lub pośrednik nie zgadza się abyśmy zobaczyli zagrody zajęcy lub stwarza problemy, możemy wywnioskować, że szaraki nie miały procesu adaptacji.
Szaraki są przyzwyczajone do życia w klimacie umiarkowanym. Zające przyzwyczajają się do życia poprzez sezonowe zmiany środowiskowe, które polegają na zasadach zdobywania pokarmu, rozmnażania się oraz na umiejętności przetrwania w trudnych warunkach podczas zimy. Podczas zimy szaraki na wolności muszą pokonać panujące niskie temperatury, muszą zapewnić sobie pokarm oraz muszą nauczyć się umiejętności ukrywania się przed niebezpiecznymi drapieżnikami.
|
| Walka zajęcy |
Idealnym miejscem na ponowne wprowadzenie na stare miejsca bytowania zajęcy, jest teren polny mieszczący się na granicy lasu oraz przeplatany różnorodnymi zagajnikami. Na takim terenie mogą być uprawiane warzywa oraz zboża (małe obszary, nie wielkohektarowe). Podczas zimy szaraki bardzo chętnie przesiedlają się na skraj lasu pod kępy, drzewa i krzewy. Na takim obszarze mogą łatwiej się ukryć przed drapieżnikami i mają zapewnione stałe źródło pokarmu w postaci kory i nasion drzew. Nie powinno się przesiedlać szaraków do miejsc o dużym natężeniu ruchu, dotyczy to zarówno ruchu drogowego jak i kolejowego. Na takich obszarach śmiertelność szaraków może wynosić nawet 15% w skutek wypadków.
Zając jest wyłącznie roślinożercą i co dzień zjada około kilogram świeżych roślin na dobę. Zjada chętnie rośliny uprawne (buraki, kukurydzę, kapustę, marchew, rzepak), żywi się także roślinami dziko rosnącymi. Zajęcy jest bardzo mało, dlatego straty uprawne na polach powodowane przez te zwierzęta są prawie niezauważalne. W lesie zające żywią się młodymi pąkami, soczystą korą, żołędziami itp. Nie jest konieczne, by na terenie przeznaczonym do wysiedlenia zajęcy znajdowały się zbiorniki lub cieki wodne. Zające pobierają wodę pod postacią rosy znajdującej się na zjadanych roślinach.
|
| Dwa zające na łące |
Podczas srogich zim, kiedy śnieg bardzo długo leży i przykrywa pola, wskazane jest dokarmianie zajęcy, ponieważ same nie są w stanie zapewnić sobie pokarmu. Dokarmiać zające można poprzez umieszczanie w specjalnych korytach pokarmu, w taki sposób aby śnieg nie przykrył zadawanego pokarmu. Ważne aby w karmikach znajdowały się soczyste warzywa (buraki, kapusta, marchew oraz ziarna kukurydzy). Można też wykładać gałęzie drzew owocowych lub wierzby. Pokarm także można zawieszać na krzewach, ważne aby pokarm nie był przykryty śniegiem. Dodatkowo zwierzętom warto podawać także lizawki zawierające sól. Do soli w lizawkach powinno się dodawać leki przeciwdziałające kokcydiozie.
Niestety największą przyczyną śmiertelności zajęcy jest drapieżnictwo. Największym naturalnym wrogiem zajęcy jest lis, a następnie borsuk, kuna, jenot, zdziczałe psy,
koty i drapieżne ptaki. Większość tych drapieżników jest w stanie upolować jedynie młode zające. Lis jest jedynym z liczących się na tej liście drapieżników mogących skutecznie zredukować ilość dorosłych osobników i zahamować wzrost liczebności zająca na danym obszarze.
Bardzo ważne jest ograniczenie liczebności lisów, jeśli na dany obszarze planowane jest ponowne wprowadzenie na stare miejsca bytowania zajęcy (tzw. reintrodukcja) .
