|
| Nutria w rzece |
Mięso nutrii w 1953 roku zostało dopuszczone do obrotu. W przedsiębiorstwach uspołecznionych wyrabia się z mięsa nutrii kilka gatunków wędlin, zwykle z dodatkiem wieprzowiny, cielęciny lub też mięsa króliczego.
Mięso nutrii jest nie mniej pożywne od innych powszechnie spożywanych gatunków mięsa. Według I. Kuczkowskiej mięso nutrii zawiera średnio około 75% wody, 20% białka, 4% tłuszczu oraz 1% popiołu.
Mięso bobrzyków charakteryzuje się stosunkowo ciemną barwą, jest ono mianowicie ciemniejsze od króliczego, jaśniejsze od mięsa zająca. U osobników młodszych oraz sztuk bardziej tłustych kolor jest jaśniejszy. Na kolor mięsa wpływa oczywiście sposób uboju, stopień wykrwawienia oraz przebieg dojrzewania tuszki. Po uboju mięso ma dość silny swoisty zapach, który zanika w miarę dojrzewania. Dlatego mięsa nie należy użytkować wcześniej niż w trzy dni po uboju, ewentualnie można przyspieszyć proces dojrzewania przez ułożenie poćwiartowanej tuszki na okres co najmniej od 8 do 12 godzin w mleku kwaśnym, maślance lub też słabym rozczynie octu stołowego.
|
| Małe nutrie w zagrodzie |
W niektórych krajach obowiązuje badanie mięsa nutrii przeznaczonego do spożycia na obecność włosin (trychin). Nakaz ten powstał w związku z wypadkiem zachorzenia w roku 1936 w Szwajcarii, gdzie pięć osób po spożyciu surowej, podwędzonej kiełbasy z mięsa nutrii zachorowało na trychinozę. Przy bliższym zbadaniu tej sprawy okazało się, że u danego hodowcy nutrie miały możliwość zjadania mięsa przeznaczonego dla norek. Niektóre norki z tej hodowli okazały się również zakażone włośniami.
Możliwość zakażenia się nutrii włośniami istnieje tylko w wyjątkowych przypadkach, to znaczy przy spożyciu mięsa zakażonego włośniami. Nutrie są zwierzętami roślinożernymi, dlatego nie mogą być one uważane za normalnych przenosicieli trychin na człowieka. Schoop zbadał kiedyś 10 088 nutrii i u żadnego osobnika nie znalazł żadnych oznak włosin. Tak samo Wandram w swoich badaniach uzyskał taki sam negatywny wynik.
Mięsa nutrii nie należy spożywać w razie pojawienia się na fermie wypadków paratyfusu.
Skorki nie posiadające żadnej wartości futrzarskiej oraz odpadki włosa puchowego znajdują własne zastosowanie w przeróbce na bardzo cenny filc kapeluszowy.
|
| Uzębienie nutrii |
Skorka z ogona bobrzyków może znaleźć zastosowanie jako imitacja skory wężowej do wyrobu artykułów galanteryjnych i obuwia damskiego, natomiast siekacze tych zwierząt
hodowlanych o pięknej, mahoniowej, trwałej barwie nadają się na wyroby galanteryjne np.: bransoletki, dewizki itp.
