Szkodliwe domieszki gazowe w kurniku

Szkodliwe domieszki gazowe W pomieszczeniach dla drobiu, w których zalega pomiot, stwierdzić można w powietrzu zwiększone ilo.ci niekorzystnych i szkodliwych domieszek gazowych, do których należą przede wszystkim dwutlenek węgla (CO₂), siarkowodór (H₂S) i amoniak (NH₂). W brojlerniach gromadzi się wiele dwutlenku węgla, który jest wydalany przede wszystkim przez ptaki w procesie oddychania. Ilość dwutlenku węgla w powietrzu atmosferycznym wynosi 0,03%, a w powietrzu wydychanym przez zwierzęta 3-4%. Za dopuszczalne stężenie tego gazu w pomieszczeniach dla drobiu uważa się 3000 ppm (cząstek na milion), co odpowiada 0,3%. Przekroczenie tej granicy nie stanowi być może bezpośredniej groźby dla ptaków ze względu na stosunkowo łagodne działanie CO₂, na organizm, ale świadczy, że wentylacja nie działa sprawnie. Z gazów trujących dla zdrowia ptaków występuje w pomieszczeniach dla drobiu najczęściej amoniak. Źródłem jego powstawania jest przede wszystkim pomiot zawierający różnorodne związki azotowe. Większe ilości amoniaku znajdują się w pomieszczeniach ogrzewanych i źle wentylowanych. Z prowadzonych badań wynika, że w pomieszczeniach typowych rozpowszechnionych u nas, wykryte ilości amoniaku przekraczają dwu, a nawet trzykrotnie przyjęte normy zoohigieniczne. Powszechnie uważa się, że ilość NH₃ w powietrzu nie powinna przekraczać 26 ppm. Szkodliwość amoniaku polega przede wszystkim na tym, że znajdując się nawet w małych stężeniach, łatwo rozpuszcza się w wodzie, utrzymując się z łatwością na powierzchni wszelkich dostępnych błon śluzowych. Z połączenia z wodą powstaje zasada amonowa, która powoduje podrażnienie spojówek i dróg oddechowych, a nawet stany zapalne tych narządów. Można zmniejszać stężenie NH₃ w pomieszczeniach dla drobiu poprzez dodawanie superfosfatu granulowanego do ściółki w ilości 0,5 kg na 1 m2. Inną jeszcze bardziej toksyczną dla drobiu domieszką gazową, występującą rzadziej niż amoniak jest siarkowodór. Jest to gaz silnie trujący porażający przy oddychaniu centralny układ nerwowy, gdyż przez płuca wchłaniany do krwi zmienia się tam łatwo w dwusiarczek węgla. Siarkowodór jest gazem cięższym niż amoniak i dlatego jego większe ilości występują nad podłogą. Należy też do gazów silnie drażniących, w związku, z czym łatwiej niż amoniak wywołuje stany zapalne błon .luzowych. Źródłem siarkowodoru jest gnilny rozpad resztek białka (zawierającego w swym składzie siarkę). Dopuszczalna zoohigieniczna norma siarkowodoru w pomieszczeniach dla drobiu wynosi 10 ppm (0,01%).